استانداردهای DIN برای پرچ های توپر

استانداردهای DIN  برای پرچ های توپر

پرچ‌های توپر از یک مفتول فلزی ساخته می‌شوند که با عملیات فورج یک سر آن فرم‌دهی میشود که به آن گل پرچ می‌گویند و از طرف دیگر آزاد است و وارد سوراخ کار میشود تا در محل مورد نظر نصب شود. این پرچها برای کارهای سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرند. پرچهای توپر به وسیله چکش یا ابزار مخصوص سر پرچ را له میکند تا از سوراخ بیرون نیاید. این پرچ‌ها بیشتر فشار کششی را تحمل می‌کند تا فشار برشی را. به علت هزینه تولید کمتر نسبت به پیچ و مهره در جاهایی که اتصال دایم لازم هست از این پرچ استفاده میشود. ضمنا وزن کار با استفاده از این نوع پرچ به جای پیچ و مهره کمتر خواهد شد.

DIN 302-1993DIN 124-2011DIN 124-1993
استانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپر
DIN 660-2012DIN 660-1993DIN 302-2011
استانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپر
DIN 662-1993DIN 661-2011DIN 661-1993
استانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپر
DIN 674-2011DIN 674-1993DIN 662-2011
استانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپر
DIN 7338(A)-1993DIN 675-2011DIN 675-1993
استانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپراستانداردهای DIN برای پرچ های توپر
DIN 7338(A)-2011
استانداردهای DIN برای پرچ های توپر

فهرست استانداردهای این گروه

در جدول زیر، استانداردهای این خانواده با نام محصولشان آمده است. ردیف‌هایی که ستون «مقاله» علامت دارند، صفحه‌ی اختصاصی با جدول ابعاد و راهنمای انتخاب دارند.

استانداردهای این گروه
استانداردمحصولمقاله
DIN 3021993——
DIN 1242011——
DIN 1241993——
DIN 6602012——
DIN 6601993——
DIN 3022011——
DIN 6621993——
DIN 6612011——
DIN 6611993——
DIN 6742011——
DIN 6741993——
DIN 6622011——
DIN 7338——
DIN 6752011——
DIN 6751993——

نکته‌ی انتخاب

پرچ اتصال دائمی ایجاد می‌کند و برای باز شدن طراحی نشده. در انتخاب، ضخامت مجموعه‌ی قطعات (Grip) و قطر سوراخ تعیین‌کننده است، نه فقط قطر پرچ.

راهنمای سفارش

برای اینکه استعلام بدون رفت‌وبرگشت انجام شود، این موارد را مشخص کنید:

  1. شماره استاندارد — و اگر نسخه‌ی ISO مدنظر است، آن را صریح بنویسید؛ در چند خانواده ابعاد DIN و ISO یکی نیست.
  2. سایز و طول
  3. کلاس استحکام یا گرید
  4. جنس — فولاد، استنلس A2 یا A4
  5. پوشش — هماهنگ با بقیه‌ی اجزای اتصال

برای استعلام موجودی و قیمت با کارشناسان تی‌تی‌بولت تماس بگیرید.

تصحیح داده: پرچ برای برش ساخته شده است، نه کشش

تصحیح داده: در متن بالا آمده است که این پرچ‌ها «بیشتر فشار کششی را تحمل می‌کنند تا فشار برشی». واقعیت برعکس است. پرچ توپر ساق خود را کاملاً در سوراخ پر می‌کند و در برش — باری که ورق‌ها را روی هم می‌لغزاند — بهترین عملکرد را دارد. در بار کششی، یعنی باری که ورق‌ها را از هم جدا می‌کند، سر شکل‌داده‌شده‌ی پرچ نقطه‌ی ضعف است و ظرفیت کمی دارد. قاعده‌ی کلی طراحی اتصال پرچی همین است: پرچ‌ها را طوری بچینید که بار در امتداد ورق باشد، نه عمود بر آن.

پرچ توپر چطور کار می‌کند

پرچ توپر ساده‌ترین وسیله‌ی اتصال مکانیکی است: یک میله‌ی فلزی با یک سر آماده. میله از سوراخ هر دو قطعه عبور می‌کند و سر دوم در محل ساخته می‌شود — با چکش، پرس یا دستگاه پرچ. همین شکل‌دادن سر دوم دو اتفاق را هم‌زمان رقم می‌زند:

  • ساق باد می‌کند و سوراخ را پر می‌کند. فشار محوری ساق را کوتاه‌تر و چاق‌تر می‌کند تا به دیواره‌ی سوراخ بچسبد. همین است که پرچ خوب در برش لقی ندارد.
  • سر دوم ساخته می‌شود و قطعات را به هم می‌فشارد. نیروی فشردن پرچ سرد کم است و قابل‌مقایسه با پیش‌تنیدگی پیچ نیست؛ کار اصلی پرچ پر کردن سوراخ است.

در پرچکاری گرم سازه‌های فولادی قدیمی، پرچ سرخ‌شده کوبیده می‌شد و هنگام سرد شدن در طول منقبض می‌شد. این انقباض ورق‌ها را محکم به هم می‌فشرد — نوعی پیش‌تنیدگی طبیعی. پل‌ها و اسکلت‌های فولادی تا میانه‌ی قرن بیستم این‌طور ساخته می‌شدند، تا اینکه پیچ پرمقاومت پیش‌تنیده و جوش جای آن را گرفتند.

پرچ، پیچ یا جوش
روشباز شدننکته‌ی اصلیجای مناسب
پرچفقط با تخریبگرما به قطعه نمی‌دهد؛ جنس‌های ناهمگون را هم به هم وصل می‌کندورق‌های نازک، آلومینیوم، اتصال‌هایی که نباید شل شوند
پیچ و مهرهبارهانیروی پیش‌تنیدگی قابل کنترل؛ نیاز به دسترسی از دو طرف یا رزوه در قطعهاتصال‌هایی که باید باز و بسته شوند
جوشفقط با تخریباتصال یکپارچه ولی حرارت، تنش پسماند و تغییر خواص ناحیه‌ی جوشفولادهای جوش‌پذیر، اتصال‌های آب‌بند

پرچ توپر امروز در دو جای اصلی باقی مانده است: سازه‌های سبک و ورق‌کاری — جایی که حرارت جوش ورق را تاب می‌دهد یا آلومینیوم را ضعیف می‌کند — و مرمت سازه‌های پرچی قدیمی، که باید با همان روش اصلی تعمیر شوند.

دو خانواده‌ی DIN: سازه‌ای و عمومی

استانداردهای این صفحه در دو گروه قرار می‌گیرند که اندازه و کاربردشان کاملاً متفاوت است:

  • پرچ‌های فولادسازی مثل DIN 124 (سرگرد) و DIN 302 (سرخزینه): قطرهای بزرگ برای اتصال ورق‌ها و پروفیل‌های سازه‌ای، معمولاً با پرچکاری گرم.
  • پرچ‌های عمومی قطر کوچک مثل DIN 660 (سرگرد)، DIN 661 (سرخزینه)، DIN 662 و DIN 674 و DIN 675 (شکل‌های دیگر سر): قطرهای یک تا چند میلی‌متر برای ورق‌کاری، ابزار، لولا و قطعات کوچک، با پرچکاری سرد.

دو استاندارد پرکاربرد گروه دوم، DIN 660 و DIN 661، در کاتالوگ تأییدشده‌ی تی‌تی‌بولت هستند:

ابعاد سر پرچ توپر DIN 660 و DIN 661
سایزDIN 660 سرگرد — قطر سرDIN 661 سرخزینه — قطر سرDIN 660 — ارتفاع سرDIN 661 — ارتفاع سر
11.81.80.60.5
1.22.12.10.70.6
1.62.82.810.8
23.53.51.21
2.54.44.41.51.2
35.25.21.81.4
4772.42
58.88.832.5
610.510.53.63
814144.84

همه‌ی اعداد بر حسب میلی‌متر و از کاتالوگ‌های تأییدشده‌ی تی‌تی‌بولت خوانده شده‌اند. خط تیره یعنی آن سایز در آن استاندارد تعریف نشده است. قطر اسمی، قطر ساق پرچ است.

جدول نکته‌ی جالبی دارد: قطر سر دو استاندارد در همه‌ی ده سایز یکسان است و فقط ارتفاع سر فرق می‌کند. یعنی اگر در یک قطعه هر دو نوع پرچ به کار رود، از بالا ردپای یکسانی دارند؛ تفاوت در این است که سر DIN 661 در خزینه فرو می‌رود و سطح را صاف می‌گذارد. قطر سر هم در همه‌ی سایزها کمی کمتر از دو برابر قطر ساق است — نسبتی که سطح اتکای کافی را بدون بزرگ‌شدن بی‌مورد سر می‌دهد.

چرا در این بخش جدول ابعاد نمی‌بینید: داده‌ی ابعادی DIN 124، DIN 302، DIN 662، DIN 674، DIN 675 و DIN 7338 در پایگاه فنی تأییدشده‌ی تی‌تی‌بولت هنوز صحه‌گذاری نشده است. سیاست ما انتشار نکردن هیچ عدد ابعادی بدون مرجع تأییدشده است، پس تا زمان تأیید، جدول از سوی ما منتشر نمی‌شود. برای ابعاد دقیق، با ذکر سایز و طول تماس بگیرید تا از روی متن استاندارد پاسخ داده شود.

طول پرچ را چطور انتخاب کنیم

پرچی که کوتاه باشد، سر دوم ناقص می‌ماند؛ پرچی که بلند باشد، خم می‌شود یا سر کج می‌سازد. طول پرچ از دو جزء تشکیل می‌شود:

  • ضخامت کل قطعات (گریپ): مجموع ضخامت همه‌ی ورق‌هایی که پرچ از آن‌ها رد می‌شود.
  • طول لازم برای ساختن سر دوم: فلزی که بیرون می‌ماند و به سر تبدیل می‌شود، به‌علاوه‌ی فلزی که صرف پر کردن سوراخ می‌شود. در منابع کارگاهی این مقدار برای سر گرد معمولاً حدود یک‌ونیم برابر قطر پرچ ذکر می‌شود و برای سر خزینه کمتر است. عدد دقیق به لقی سوراخ و ابزار بستگی دارد و با یک نمونه‌ی آزمایشی تنظیم می‌شود.
سوراخ باید کمی بزرگ‌تر از پرچ باشد، نه خیلی بیشتر. سوراخ تنگ ورود پرچ را سخت می‌کند؛ سوراخ گشاد فلز بیشتری برای پر شدن می‌خواهد و سر دوم کوچک‌تر می‌شود. سوراخ‌های دو قطعه هم باید دقیقاً روی هم باشند — پرچ کج در سوراخ‌های ناهم‌محور، هرگز سوراخ را کامل پر نمی‌کند.

جنس پرچ و جنس ورق

قاعده‌ی اول پرچکاری: پرچ باید از جنس ورق یا سازگار با آن باشد. دو دلیل دارد:

  • خوردگی گالوانیک: پرچ فولادی در ورق آلومینیومی، یا پرچ مسی در ورق فولادی گالوانیزه، در حضور رطوبت یک زوج گالوانیک می‌سازد. فلز فعال‌تر — معمولاً ورق — در اطراف پرچ خورده می‌شود؛ درست در جایی که بیشترین تنش را دارد.
  • سختی: پرچ باید به‌اندازه‌ی کافی نرم باشد که بدون ترک شکل بگیرد، ولی نه آن‌قدر نرم که در برش زود تسلیم شود. پرچ آلومینیومی سخت‌کاری‌شده، اگر مدتی پس از عملیات حرارتی کوبیده شود، ممکن است ترک بخورد؛ به همین دلیل در صنایع هوایی برخی پرچ‌ها تا لحظه‌ی مصرف در سرما نگه داشته می‌شوند.

پرچ‌های رایج از فولاد نرم، مس، برنج و آلومینیوم ساخته می‌شوند. استنلس هم وجود دارد ولی به نیروی کوبش بیشتری نیاز دارد، چون سریع کارسخت می‌شود.

پرچ خوب را از بد چطور تشخیص دهیم

  • سر دوم هم‌محور و کامل است — نه یک‌طرفه، نه ترک‌خورده در لبه.
  • بین سر و ورق فاصله‌ای نیست. لای سر و ورق نباید تیغه‌ی نازک رد شود.
  • ورق اطراف پرچ فرورفتگی یا ترک ندارد. ضربه‌ی بیش از حد ورق نازک را تغییر شکل می‌دهد.
  • پرچ لق صدا می‌دهد. در سازه‌های پرچی قدیمی، بازرسان با ضربه‌ی چکش کوچک، پرچ شل را از صدای متفاوتش پیدا می‌کردند. این روش ساده هنوز در بازرسی سازه‌های تاریخی به کار می‌رود.

پرچ معیوب تعمیر نمی‌شود؛ سرش سوراخ یا بریده می‌شود، ساق بیرون زده می‌شود و پرچ نو جای آن می‌نشیند — اگر سوراخ آسیب دیده باشد، با قطر بزرگ‌تر.

جمع‌بندی

پرچ توپر یک اتصال دائمی و بی‌حرارت است که با پر کردن کامل سوراخ، در برش بدون لقی کار می‌کند. برای بار کششی ساخته نشده، و موفقیتش به سه چیز بستگی دارد: طول درست، سوراخ درست و جنس سازگار با ورق. برای پرچ‌هایی که فقط از یک طرف قابل دسترسی‌اند، پرچ کور، و برای پرچ‌هایی که با نیروی کم شکل می‌گیرند، پرچ نیمه‌توخالی را ببینید. نمای کلی خانواده در استانداردهای DIN برای پرچ‌ها آمده است.

سوالات متداول

پرچ توپر در برش بهتر است یا کشش؟

در برش. ساق پرچ سوراخ را کامل پر می‌کند و در برش لقی ندارد؛ در کشش سر شکل‌داده‌شده نقطه‌ی ضعف است.

تفاوت DIN 660 و DIN 661 چیست؟

DIN 660 سرگرد و DIN 661 سرخزینه است. قطر سر دو استاندارد در همه‌ی سایزها یکسان است و فقط ارتفاع سر فرق می‌کند.

طول پرچ چطور تعیین می‌شود؟

ضخامت کل قطعات به‌علاوه‌ی فلز لازم برای ساختن سر دوم؛ برای سر گرد در منابع کارگاهی حدود یک‌ونیم برابر قطر پرچ ذکر می‌شود.

آیا می‌توان پرچ فولادی را در ورق آلومینیومی به کار برد؟

توصیه نمی‌شود. در حضور رطوبت خوردگی گالوانیک رخ می‌دهد و ورق آلومینیومی اطراف پرچ خورده می‌شود.

چرا پرچ گرم ورق‌ها را محکم‌تر می‌فشارد؟

چون پرچ داغ هنگام سرد شدن در طول منقبض می‌شود و ورق‌ها را به هم می‌کشد.