استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای

استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای

پین‌های استوانه ای از جمله پین  های ساده و پرکاربرد در صنعت محسوب میشوند. این پین  ها بیشتر از جنس استنلس استیل 316 , 304 تولید میشوند. این پین‌ها عموماً تحت فشار کار میکنند. در پمپ‌های هوا و پمپ‌های روغن و سیستم‌های هیدرولیک به وفور یافت میشوند. به این خاطر که این پین‌ها اتصال دقیق و محکمی ایجاد میکنند در قطعات ظریف صنعتی مورد استفاده قرار میگیرند. پین‌های استوانه ای فشار‌های برشی را تحمل میکنند و در جا‌هایی که کشش وجود دارد کاربردی ندارد.  پین‌های استوانه ای خم یا کج نمیشوند. درصورت وارد شدن فشار بیش از حد، پین در محل اتصال و مفصل شکسته میشود. به همین دلیل این پین‌ها به پین‌های خشکه معروف هستند و در موقع انتخاب و خرید پین به این موضوع باید دقت شود. پین‌های استوانه ای به روش‌های گوناگونی تولید و به بازار عرضه میشوند. ابتدا مفتول مورد نظر در دستگاه کشش مقداری کشیده میشود تا مفتول به طور دقیق اندازه قطر لازم را به دست بیاورد سپس به وسیله دستگاه‌های برش دقیق، به طول مورد نظر بریده میشود و بعد از آن دو سر پین کونیک میگردد و بنا بر متریال مورد استفاده شده در تولید پین عملیات حرارتی مناسب روی آن صورت میگیرد. پین‌ها در بسته‌بندی مناسب روانه بازار مصرف میگردند. در این میان پین‌هایی که مصرف آن خاص و محدود  است باید توسط تولید کننده تولید گردد. تی تی بولت توانایی تولید انواع پین‌های استوانه ای را دارد که شما میتواند با مشاوره و ثبت سفارش به محصول مورد نظر خود دست پیدا کنید.

DIN 1052-2004DIN 1052-2008DIN 6325-1971
استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای
DIN 7-1981DIN 7979-1977DIN EN 28733-1992
استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای
DIN EN ISO 2338-1998DIN EN ISO 8733-1998DIN EN ISO 8734-1998
استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ایاستانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای
DIN EN ISO 8735-1998
استانداردهای DIN برای پینهای استوانه ای

فهرست استانداردهای این گروه

در جدول زیر، استانداردهای این خانواده با نام محصولشان آمده است. ردیف‌هایی که ستون «مقاله» علامت دارند، صفحه‌ی اختصاصی با جدول ابعاد و راهنمای انتخاب دارند.

استانداردهای این گروه
استانداردمحصولمقاله
DIN 10522004——
DIN 10522008——
DIN 63251971——
DIN 71981——
DIN 79791977——
DIN EN287331992——
DIN ENISO23381998——
DIN ENISO87331998——
DIN ENISO87341998——
DIN ENISO87351998——

نکته‌ی انتخاب

این قطعات وظیفه‌ی موقعیت‌دهی یا نگه‌داشتن را دارند نه تحمل بار اصلی اتصال. انتخاب بر اساس قطر سوراخ یا شیار انجام می‌شود و رواداری سوراخ در عملکردشان تعیین‌کننده است.

راهنمای سفارش

برای اینکه استعلام بدون رفت‌وبرگشت انجام شود، این موارد را مشخص کنید:

  1. شماره استاندارد — و اگر نسخه‌ی ISO مدنظر است، آن را صریح بنویسید؛ در چند خانواده ابعاد DIN و ISO یکی نیست.
  2. سایز و طول
  3. کلاس استحکام یا گرید
  4. جنس — فولاد، استنلس A2 یا A4
  5. پوشش — هماهنگ با بقیه‌ی اجزای اتصال

برای استعلام موجودی و قیمت با کارشناسان تی‌تی‌بولت تماس بگیرید.

پین استوانه‌ای چه کاری می‌کند که پیچ نمی‌کند

این پرسش پایه‌ی کل موضوع است. پیچ برای فشردن دو قطعه به هم ساخته شده؛ پین استوانه‌ای برای تعیین موقعیت آن‌ها نسبت به هم. این دو کار متفاوت‌اند و یکی جای دیگری را نمی‌گیرد:

  • سوراخ پیچ همیشه از پیچ بزرگ‌تر است. همین لقی چند دهم میلی‌متری اجازه می‌دهد قطعات کمی جابه‌جا شوند — که برای مونتاژ خوب است ولی برای دقت بد.
  • پین در سوراخ برقوشده با تلرانس تنگ می‌نشیند و هیچ لقی ندارد. پس موقعیت را قفل می‌کند.
  • در عمل هر دو با هم استفاده می‌شوند: دو پین موقعیت را تعیین می‌کنند و چند پیچ نیروی فشارنده را تأمین می‌کنند.
قاعده‌ی متعارف طراحی: دو پین کافی است و بیشتر از دو پین اشتباه است. دو پین صفحه را در دو راستا و در چرخش قفل می‌کنند — بیش از آن، «اضافه‌معین» است: چون سوراخ‌ها هرگز دقیقاً هم‌محور نیستند، پین سوم هنگام مونتاژ گیر می‌کند یا قطعات را تحت تنش می‌گذارد. و دو پین را تا حد ممکن دور از هم بگذارید؛ هرچه فاصله بیشتر باشد، خطای زاویه‌ای کمتر است.
چرا در این صفحه جدول ابعاد نمی‌بینید: داده‌ی ابعادی خانواده‌ی پین استوانه‌ای (DIN 7 و اسناد هم‌خانواده) در پایگاه فنی تأییدشده‌ی تی‌تی‌بولت هنوز صحه‌گذاری نشده است. سیاست ما انتشار نکردن هیچ عدد ابعادی بدون مرجع تأییدشده است، پس تا زمان تأیید، جدول از سوی ما منتشر نمی‌شود. برای ابعاد دقیق، با ذکر سایز و طول تماس بگیرید تا از روی متن استاندارد پاسخ داده شود.

سوراخ برقوشده: جایی که کل هزینه آنجاست

خود پین قطعه‌ی ارزانی است. آنچه گران است، سوراخ است — و اگر سوراخ درست نباشد، پین هیچ ارزشی ندارد:

  • دو قطعه باید با هم سوراخ و برقو شوند. این مهم‌ترین قاعده است. سوراخ‌کاری جداگانه، حتی با دقت بالا، عملاً همیشه به عدم هم‌محوری می‌انجامد.
  • برقو پس از مته. مته سوراخ را می‌سازد ولی گرد و اندازه‌اش دقیق نیست؛ برقو سطح و قطر نهایی را می‌دهد.
  • سوراخ باید عمود باشد. سوراخ کج یعنی پین در مونتاژ کج می‌رود و قطعات درست ننشینند.
  • پخ ورودی لازم است تا پین بدون خط‌انداختن دیواره وارد شود.
یک مشکل عملی که باید در طراحی حل شود: پین در سوراخ کور با فشار وارد می‌شود و هوای محبوس زیر آن مانع پیشروی می‌شود. راه‌حل‌های متعارف: شیار هواگیری در طول پین، سوراخ هواگیری از پشت قطعه، یا استفاده از پین رزوه‌دار داخلی که هم هوا راه دارد و هم بعداً می‌توان با پیچ آن را بیرون کشید.

چطور بیرونش می‌آورند

پینی که با فشار نشسته، به‌سادگی بیرون نمی‌آید — و اگر راهی برایش پیش‌بینی نشده باشد، تنها راه، خراب‌کردن قطعه است. سه راه‌حل متعارف وجود دارد:

راه‌های درآوردن پین استوانه‌ای
حالتروش درآوردننکته
سوراخ سرتاسریبا سنبه از سمت مقابل بیرون رانده می‌شودساده‌ترین حالت؛ در طراحی به آن اولویت بدهید
سوراخ کور، پین سادهعملاً بدون آسیب ممکن نیستهمین است که پین رزوه‌دار را ضروری می‌کند
سوراخ کور، پین با رزوه‌ی داخلیپیچ در رزوه بسته می‌شود و با ابزار کشیده می‌شودانتخاب درست برای هر سوراخ کور
پین با رزوه‌ی خارجی در یک سربا مهره بیرون کشیده می‌شودوقتی باز و بست مکرر لازم است

این تصمیم باید در مرحله‌ی طراحی گرفته شود، نه در تعمیرگاه. پین رزوه‌دار گران‌تر است ولی هزینه‌اش در برابر خراب‌شدن یک قالب یا فیکسچر ناچیز است.

در برابر بقیه‌ی خانواده‌ی پین

کدام پین برای کدام کار
نوع پینسوراخدقت موقعیتقابل درآوردن
استوانه‌ایبرقوشده با تلرانس تنگبیشترینفقط با پیش‌بینی طراحی
مخروطیبرقوی مخروطیزیادبله، و بارها
شیاردارمته‌ی معمولیمتوسطخیر
فنریمته‌ی معمولیکمترینبله، با سنبه
سوراخ‌دارلقی عمدیندارد — مفصلی استبله، با برداشتن اشپیل
انتخاب تقریباً همیشه به یک سؤال برمی‌گردد: آیا دقت موقعیت واقعاً لازم است؟ اگر بله، هزینه‌ی برقوکاری توجیه دارد و پین استوانه‌ای انتخاب درست است. اگر نه، پین شیاردار یا فنری همان کار را با سوراخ ساده انجام می‌دهند.

کاربردهای متعارف

  • قالب‌سازی. دو نیمه‌ی قالب باید دقیقاً روی هم بنشینند؛ این کلاسیک‌ترین کاربرد است.
  • فیکسچر و جیگ. قطعه باید هر بار دقیقاً در همان موقعیت قرار بگیرد.
  • مونتاژ گیربکس و پوسته‌ها. دو نیمه‌ی پوسته باید هم‌محور بمانند تا یاتاقان‌ها درست بنشینند.
  • موقعیت‌دهی صفحات ماشین‌ابزار.
  • انتقال بار برشی در کنار پیچ‌ها، وقتی اتصال نباید بلغزد.

در همه‌ی این‌ها منطق یکی است: پیچ‌ها نیرو می‌دهند، پین‌ها موقعیت می‌دهند. اگر این تقسیم کار رعایت نشود، پیچ‌ها مجبور می‌شوند موقعیت را هم نگه دارند — کاری که برایش ساخته نشده‌اند.

راهنمای سفارش

  • قطر و طول و کلاس تلرانس قطر.
  • نوع پین — ساده، با رزوه‌ی داخلی یا با رزوه‌ی خارجی.
  • سختی و جنس — فولاد سخت‌شده برای قالب، استنلس برای محیط خورنده.
  • پرداخت سطح — در کاربرد دقیق، زبری سطح پین به اندازه‌ی قطرش اهمیت دارد.
  • تلرانس سوراخ قطعه — اگر هنوز ماشین‌کاری نشده است.

جمع‌بندی

پین استوانه‌ای برای تعیین موقعیت ساخته شده نه برای فشردن — و به همین دلیل مکمل پیچ است، نه رقیب آن. در یک اتصال دقیق، دو پین موقعیت را قفل می‌کنند و پیچ‌ها نیرو را تأمین می‌کنند. دو پین کافی است و پین سوم اشتباه است، چون سوراخ‌ها هرگز کاملاً هم‌محور نیستند.

هزینه‌ی واقعی این خانواده خود پین نیست، سوراخ برقوشده است — و قاعده‌ی تعیین‌کننده این است که دو قطعه باید با هم سوراخ و برقو شوند. و یک تصمیم که باید در طراحی گرفته شود نه در تعمیرگاه: اگر سوراخ کور است، پین باید رزوه‌ی داخلی داشته باشد، وگرنه درآوردنش بدون آسیب زدن به قطعه ممکن نیست.

سوالات متداول

تفاوت پین استوانه‌ای با پیچ چیست؟

پیچ دو قطعه را می‌فشارد؛ پین موقعیت آن‌ها را نسبت به هم تعیین می‌کند. سوراخ پیچ همیشه لقی دارد و پین در سوراخ برقوشده بدون لقی می‌نشیند.

چند پین لازم است؟

دو تا. دو پین صفحه را در دو راستا و در چرخش قفل می‌کنند و پین سوم باعث گیر کردن یا تنش در مونتاژ می‌شود. دو پین را تا حد ممکن دور از هم بگذارید.

چرا دو قطعه باید با هم سوراخ شوند؟

چون سوراخ‌کاری جداگانه، حتی با دقت بالا، عملاً همیشه به عدم هم‌محوری می‌انجامد و پین یا وارد نمی‌شود یا قطعات را کج می‌نشاند.

در سوراخ کور چه مشکلی هست؟

هوای محبوس زیر پین مانع پیشروی می‌شود. راه‌حل: شیار هواگیری، سوراخ هواگیری از پشت، یا پین با رزوه‌ی داخلی.

پین را چطور بیرون بیاوریم؟

در سوراخ سرتاسری با سنبه از سمت مقابل. در سوراخ کور فقط اگر پین رزوه‌ی داخلی داشته باشد — این تصمیم باید در طراحی گرفته شود.