رزوه زدن مستقیم در پلاستیک ساده و ارزان است، اما دوام کمی دارد: با چند بار باز و بسته کردن پیچ، رزوه پلاستیکی می‌ساید و اتصال شل می‌شود. راه‌حل صنعتی این مشکل، اینسرت رزوه‌ای است؛ یک بوش فلزی که داخلش رزوه دارد و درون قطعه پلاستیکی قرار می‌گیرد.
محصول تازه SPIROL
به گزارش Fastener Shows، شرکت SPIROL در ۲۶ اسفند ۱۴۰۴ (۱۷ مارس ۲۰۲۶) خانواده‌ای از اینسرت‌های رزوه‌ای آلومینیومی را برای کاربردهای پلاستیکی معرفی کرد. اینسرت‌ها به‌طور سنتی از برنج ساخته می‌شوند؛ آلومینیوم سبک‌تر است و در صنایعی که کاهش وزن اهمیت دارد، مانند خودروهای برقی و تجهیزات الکترونیکی، گزینه جذابی به شمار می‌رود.
انواع اینسرت رزوه‌ای
- اینسرت حرارتی: با گرما در سوراخ پلاستیک فرو می‌رود و پلاستیک ذوب‌شده دور آج‌های آن را می‌گیرد.
- اینسرت التراسونیک: مشابه حرارتی، اما گرما با ارتعاش فراصوت ایجاد می‌شود؛ سریع و مناسب تولید انبوه.
- اینسرت پرسی: بدون گرما و با نیروی پرس جا زده می‌شود؛ ساده اما با استحکام کمتر.
- اینسرت قالب‌گیری: پیش از تزریق پلاستیک داخل قالب قرار می‌گیرد و بیشترین استحکام را دارد.
- اینسرت خودرزوه‌کن: مانند پیچ در سوراخ پیچانده می‌شود؛ در تعمیرات هم کاربرد دارد.
کاربرد در صنعت ایران
صنایع لوازم خانگی، قطعه‌سازی خودرو، تابلوهای برق و تجهیزات الکترونیکی در ایران از مصرف‌کنندگان اصلی اینسرت رزوه‌ای هستند. انتخاب درست نوع اینسرت به جنس پلاستیک، نیروی کشش موردنیاز و تعداد دفعات باز و بسته شدن اتصال بستگی دارد. اگر قطعه پلاستیکی شما بارها سرویس می‌شود، اینسرت فلزی تقریباً همیشه از رزوه مستقیم بهتر است.
عکس: R. Henrik Nilsson، ویکی‌مدیا کامنز، مجوز CC BY 4.0 (برش و اصلاح رنگ: تی‌تی‌بولت)