| DIN 1469-1978 | DIN 1469-2011 | DIN 1469-2012 |
|---|---|---|
 |  |  |
| DIN 1470 | DIN 1471-1978 | DIN 1472 |
 |  |  |
| DIN 1473-1978 | DIN 1474-1978 | DIN 1475-1978 |
 |  |  |
| DIN 1476-1978 | DIN 1477-1978 | DIN EN ISO 8739 -1998 |
 |  |  |
| DIN EN ISO 8740-1998 | DIN EN ISO 8741-1998 | DIN EN ISO 8742-1998 |
 |  |  |
| DIN EN ISO 8743-1998 | DIN EN ISO 8744-1998 | DIN EN ISO 8745-1998 |
 |  |  |
| DIN EN ISO 8746-1998 | DIN EN ISO 8747-1998 | |
 |  |
فهرست استانداردهای این گروه
در جدول زیر، استانداردهای این خانواده با نام محصولشان آمده است. ردیف‌هایی که ستون «مقاله» علامت دارند، صفحه‌ی اختصاصی با جدول ابعاد و راهنمای انتخاب دارند.
| استاندارد | محصول | مقاله |
|---|---|---|
| DIN 14691978 | — | — |
| DIN 14692011 | — | — |
| DIN 14692012 | — | — |
| DIN 1470 | — | — |
| DIN 14711978 | — | — |
| DIN 1472 | پین شیاردار با شیار مخروطی نیم‌طول | — |
| DIN 14731978 | — | — |
| DIN 14741978 | — | — |
| DIN 14751978 | — | — |
| DIN 14761978 | — | — |
| DIN 14771978 | — | — |
| DIN ENISO8739 | — | — |
| DIN ENISO87401998 | — | — |
| DIN ENISO87411998 | — | — |
| DIN ENISO87421998 | — | — |
| DIN ENISO87431998 | — | — |
| DIN ENISO87441998 | — | — |
| DIN ENISO87451998 | — | — |
| DIN ENISO87461998 | — | — |
| DIN ENISO87471998 | — | — |
نکته‌ی انتخاب
این قطعات وظیفه‌ی موقعیت‌دهی یا نگه‌داشتن را دارند نه تحمل بار اصلی اتصال. انتخاب بر اساس قطر سوراخ یا شیار انجام می‌شود و رواداری سوراخ در عملکردشان تعیین‌کننده است.
راهنمای سفارش
برای اینکه استعلام بدون رفت‌وبرگشت انجام شود، این موارد را مشخص کنید:
- شماره استاندارد — و اگر نسخه‌ی ISO مدنظر است، آن را صریح بنویسید؛ در چند خانواده ابعاد DIN و ISO یکی نیست.
- سایز و طول
- کلاس استحکام یا گرید
- جنس — فولاد، استنلس A2 یا A4
- پوشش — هماهنگ با بقیه‌ی اجزای اتصال
برای استعلام موجودی و قیمت با کارشناسان تی‌تی‌بولت تماس بگیرید.
پین شیاردار چطور کار می‌کند
پین شیاردار یک میله‌ی توپر است که روی بدنه‌اش سه شیار طولی پانچ شده. نکته اینجاست که پانچ‌کردن شیار، فلز را کنار نمی‌برد — آن را به بیرون می‌راند. نتیجه این است که قطر پین در محل شیارها از قطر اسمی بزرگ‌تر می‌شود:
| سایز | DIN 1471 | DIN 1472 | DIN 1473 | DIN 1474 |
|---|---|---|---|---|
| 1.5 | 1.6 | 1.63 | 1.6 | 1.63 |
| 2 | 2.15 | 2.15 | 2.15 | 2.15 |
| 2.5 | 2.65 | 2.7 | 2.65 | 2.7 |
| 3 | 3.2 | 3.3 | 3.2 | 3.25 |
| 4 | 4.3 | 4.3 | 4.25 | 4.25 |
| 5 | 5.3 | 5.35 | 5.25 | 5.25 |
| 6 | 6.35 | 6.35 | 6.3 | 6.35 |
| 8 | 8.35 | 8.35 | 8.3 | 8.35 |
| 10 | 10.4 | 10.4 | 10.35 | 10.4 |
| 12 | 12.4 | 12.4 | 12.35 | 12.5 |
| 16 | 16.55 | 16.55 | 16.4 | 16.5 |
| 20 | 20.6 | 20.6 | 20.5 | 20.5 |
| 25 | 25.6 | 25.6 | 25.5 | 25.5 |
همه‌ی اعداد بر حسب میلی‌متر و از کاتالوگ‌های تأییدشده‌ی تی‌تی‌بولت خوانده شده‌اند.
تفاوت چهار استاندارد: شکل و طول شیار
قطر اسمی در هر چهار یکی است و آنچه فرق می‌کند، شکل و امتداد شیار در طول پین است. این تفاوت رفتار قطعه را کاملاً عوض می‌کند:
| شیار چطور است | اثرش | کجا مناسب است |
|---|---|---|
| در تمام طول پین | بیشترین نیروی نگه‌دارنده در کل عمق سوراخ | سوراخ سرتاسری؛ پین در تمام طول درگیر می‌شود |
| فقط در بخشی از طول | ورود آسان‌تر و نیروی نصب کمتر | وقتی پین باید تا عمق مشخصی برود |
| با پخ یا نوک راهنما | شروع ورود ساده‌تر و بدون خط‌انداختن سوراخ | مونتاژ سریع و خودکار |
| با سر یا بدون سر | سر، عمق نفوذ را محدود می‌کند | وقتی پین نباید بیش از حد فرو برود |
به همین دلیل انتخاب میان این چهار سند یک تصمیم مهندسی است، نه یک ترجیح: عمق سوراخ، جنس قطعه و روش مونتاژ تعیین می‌کنند کدام نسخه لازم است. برای این انتخاب، مشخصات سوراخ را در استعلام بنویسید.
جای این پین میان جایگزین‌ها
پین شیاردار دقیقاً در فاصله‌ی میان دو خانواده‌ی دیگر نشسته است:
| گزینه | سوراخ چطور باشد | مقطع | دقت موقعیت |
|---|---|---|---|
| پین استوانه‌ای | برقوشده با تلرانس تنگ | توپر | بیشترین |
| پین شیاردار | مته‌ی معمولی | توپر | متوسط |
| پین فنری | مته‌ی معمولی | لوله‌ای | کمترین |
نکات نصب
- سوراخ باید در محدوده‌ی تلرانس مشخص‌شده باشد. پین شیاردار تلرانس را تا حدی جبران می‌کند، ولی این حد بی‌نهایت نیست؛ سوراخ خیلی بزرگ یعنی پین شل می‌ماند.
- جنس قطعه مهم است. در قطعه‌ی نرم، برجستگی‌ها سوراخ را باز می‌کنند و نیروی نگه‌دارنده کم می‌شود؛ در قطعه‌ی خیلی سخت، خود برجستگی‌ها له می‌شوند.
- با سنبه و ضربه‌ی یکنواخت بکوبید. ضربه‌ی کج، پین را خم می‌کند و سوراخ را خط می‌اندازد.
- در سوراخ کور، هوا باید راه خروج داشته باشد وگرنه پین تا انتها نمی‌رود.
- بازاستفاده معنا ندارد. برجستگی‌ها پس از یک بار نصب له شده‌اند.
پانچ شیار: فرآیندی که کیفیت را می‌سازد
کیفیت پین شیاردار تقریباً کاملاً به فرآیند پانچ برمی‌گردد، چون همان است که برجستگی‌ها را می‌سازد:
- عمق پانچ تعیین می‌کند چقدر فلز به بیرون رانده شود و در نتیجه قطر روی برجستگی چقدر شود.
- یکنواختی سه شیار تعیین می‌کند پین در سوراخ هم‌مرکز بنشیند. شیار نامتقارن یعنی پین کج می‌رود.
- جنس و سختی پین تعیین می‌کند برجستگی‌ها زیر فشار نصب له شوند یا شکل خودشان را نگه دارند.
کاربردهای متعارف
- مهار چرخش قطعه روی شفت در بار متوسط، جایی که خار شفت گران یا غیرممکن است.
- اتصال دائمی دو قطعه — پین شیاردار برای برداشتن طراحی نشده.
- موقعیت‌دهی در مونتاژ وقتی دقت متوسط کافی است.
- محور اهرم و مکانیزم‌های سبک با ظرفیت برشی بیشتر از پین فنری.
- نگه‌داشتن دسته و قطعات تزئینی — نسخه‌های سردار در این کاربرد متعارف‌اند.
راهنمای سفارش
- قطر اسمی و طول.
- شماره‌ی استاندارد — چون همین تعیین می‌کند شیار در کل طول باشد یا بخشی از آن، و پین سر داشته باشد یا نه.
- قطر و عمق سوراخ و جنس قطعه.
- جنس پین — فولاد یا استنلس.
- نوع بار — برشی، ضربه‌ای یا موقعیت‌دهی.
جنس قطعه‌ی مقصد: متغیری که نادیده گرفته می‌شود
در این خانواده، سختی قطعه‌ای که پین در آن می‌نشیند به‌اندازه‌ی خود پین اهمیت دارد، چون نیروی نگه‌دارنده از تداخل میان برجستگی‌ها و دیواره‌ی سوراخ می‌آید:
- قطعه‌ی نرم‌تر از پین — برجستگی‌ها دیواره را جا می‌اندازند و پین سفت می‌نشیند. حالت مطلوب.
- قطعه‌ی هم‌سختی پین — تداخل میان هر دو تقسیم می‌شود؛ هنوز کار می‌کند ولی نیروی نصب بالاتر است.
- قطعه‌ی سخت‌تر از پین — برجستگی‌ها له می‌شوند و نیروی نگه‌دارنده به‌شدت کم می‌شود.
جمع‌بندی
پین شیاردار با سه شیار پانچ‌شده روی بدنه کار می‌کند: پانچ فلز را به بیرون می‌راند و قطر روی برجستگی‌ها را از قطر اسمی بزرگ‌تر می‌کند. همین مقدار اضافه — که کاتالوگ‌ها آن را چند دهم میلی‌متر نشان می‌دهند — پین را در یک سوراخ مته‌ی معمولی سفت نگه می‌دارد.
جای این خانواده دقیقاً میان پین استوانه‌ای و پین فنری است: مقطع توپر و ظرفیت برشی بالاتر از پین فنری، بدون نیاز به سوراخ برقوشده. و چهار استاندارد این گروه با هم قابل تعویض نیستند — هم قطر روی برجستگی‌ها کمی فرق دارد و هم شکل و امتداد شیار، که تعیین می‌کند پین در کل عمق درگیر شود یا فقط در بخشی از آن.
سوالات متداول
پین شیاردار چطور در سوراخ سفت می‌ماند؟
پانچ‌کردن شیارها فلز را به بیرون می‌راند و قطر روی برجستگی‌ها را از قطر اسمی بزرگ‌تر می‌کند؛ همین مقدار اضافه پین را در سوراخ مته‌ی معمولی نگه می‌دارد.
آیا چهار استاندارد این خانواده قابل تعویض‌اند؟
نه. هم قطر روی برجستگی‌ها کمی فرق دارد و هم شکل و امتداد شیار، که رفتار پین را عوض می‌کند.
با پین فنری چه فرقی دارد؟
مقطع پین شیاردار توپر است، پس ظرفیت برشی بالاتری در همان قطر دارد. هر دو به سوراخ برقوشده نیاز ندارند.
در قطعه‌ی نرم چه اتفاقی می‌افتد؟
برجستگی‌ها سوراخ را باز می‌کنند و نیروی نگه‌دارنده کم می‌شود. در قطعه‌ی خیلی سخت هم برجستگی‌ها له می‌شوند.
در سوراخ کور چه نکته‌ای هست؟
هوا باید راه خروج داشته باشد، وگرنه پین تا انتها نمی‌رود.
در بازرسی تحویل چه چیزی را کنترل کنیم؟
ورود پین در یک سوراخ نمونه با ضربه‌ی یکنواخت و بدون کج‌شدن. پینی که کج می‌رود، برجستگی‌های نامنظم دارد.
آیا این پین قابل برداشتن است؟
برای برداشتن طراحی نشده. برجستگی‌ها هنگام نصب له می‌شوند و بازاستفاده معنا ندارد.
چرا پین کج وارد می‌شود؟
معمولاً به‌خاطر نایکنواختی سه شیار یا ضربه‌ی کج. شیار نامتقارن باعث می‌شود پین در سوراخ هم‌مرکز ننشیند.
چه زمانی به‌جای پین فنری این را انتخاب کنیم؟
وقتی ظرفیت برشی پین فنری کافی نیست ولی برقوکاری سوراخ توجیه اقتصادی ندارد.