تحلیل جامع آزمون بار گواه: تضمین کیفیت و ایمنی در اتصالات صنعتی
در دنیای مهندسی و ساختوساز، ایمنی سازهها و تجهیزات مکانیکی به طور مستقیم به کیفیت و استحکام تکتک اجزای تشکیلدهنده آنها وابسته است. یکی از حیاتیترین این اجزا، اتصالات پیچ و مهرهای هستند که وظیفه تحمل بارهای عظیم و انتقال نیروها را در شرایط مختلف محیطی و عملیاتی بر عهده دارند. برای اطمینان از اینکه این قطعات قادر به تحمل بارهای طراحی شده بدون شکست یا تغییر شکل دائمی هستند، فرآیندهای کنترل کیفیت دقیقی تدوین شده است. در میان تمام روشهای ارزیابی مکانیکی، آزمون بار گواه (Proof Load Test) به عنوان یکی از شاخصترین و معتبرترین معیارها برای سنجش قابلیت اطمینان اتصالات شناخته میشود. این آزمون نه تنها مرزی میان ایمنی و خطر را تعیین میکند، بلکه به عنوان یک استاندارد جهانی در صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، خودروسازی و سازههای عمرانی پذیرفته شده است.
آزمون بار گواه در واقع فرآیندی است که طی آن، قطعه تحت نیرویی مشخص (معمولاً کمی کمتر از حد تسلیم ماده) قرار میگیرد تا اطمینان حاصل شود که قطعه دچار تغییر شکل پلاستیک یا دائم نمیشود. برخلاف آزمونهای کشش نهایی که منجر به تخریب قطعه میشوند، آزمون بار گواه در بسیاری از موارد (بسته به نوع استاندارد و قطعه) میتواند به عنوان یک آزمون غیرمخرب در نظر گرفته شود، زیرا هدف آن اثبات تحمل بار بدون آسیب دیدن قطعه است. درک دقیق مکانیزم این آزمون، تجهیزات مورد نیاز و تفسیر نتایج حاصل از آن، برای مهندسان متالورژی، بازرسان کنترل کیفیت و طراحان سازه امری ضروری است. در این مقاله تحلیلی، با نگاهی عمیق به جنبههای فنی و استانداردهای مرتبط، به بررسی کامل این آزمون میپردازیم.
مفهوم بنیادین آزمون بار گواه و جایگاه آن در علم مواد
آزمون بار گواه بر اساس اصول بنیادین رفتار مکانیکی مواد و منحنی تنش-کرنش استوار است. در علم مواد، زمانی که نیرویی به یک فلز وارد میشود، ابتدا تغییر شکل الاستیک (بازگشتپذیر) رخ میدهد. اگر نیرو از حد مشخصی فراتر رود، تغییر شکل پلاستیک (دائمی) آغاز شده و در نهایت منجر به شکست قطعه میشود. بار گواه مقداری از نیرو است که طراحی شده تا قطعه را تا نزدیکی حد الاستیک خود تحت فشار قرار دهد، اما از آن عبور نکند. این مقدار نیرو معمولاً درصدی (مثلاً ۹۰ تا ۹۵ درصد) از تنش تسلیم یا مقاومت تسلیم ماده است. هدف اصلی این است که اثبات شود قطعه میتواند حداکثر بار مجاز کاری را بدون اینکه ساختار کریستالی آن دچار لغزشهای دائمی شود، تحمل کند.
اهمیت این مفهوم زمانی روشنتر میشود که بدانیم بسیاری از اتصالات در طول عمر کاری خود بارها و بارها تحت تنشهای شدید قرار میگیرند. اگر یک پیچ یا مهره در اثر بارگذاری اولیه دچار تغییر شکل دائمی شود، پیشتنیدگی (Pre-load) خود را از دست داده و اتصال شل میشود. این پدیده در سازههای دینامیک مانند پلها یا موتورهای احتراقی میتواند فاجعهبار باشد. بنابراین، آزمون بار گواه تنها یک تست ساده نیست، بلکه تضمینکنندهی این است که قطعه در محدوده ایمن رفتار الاستیک باقی میماند و خواص مکانیکی خود را مطابق با گرید (Grade) یا کلاس مقاومتی تعریف شده حفظ میکند. در واقع، این آزمون تلاقیگاه طراحی مهندسی و واقعیت فیزیکی ماده است.
تمایز با استحکام تسلیم
بسیاری از متخصصان تازه کار ممکن است مفهوم بار گواه را با استحکام تسلیم (Yield Strength) اشتباه بگیرند. اگرچه این دو مفهوم بسیار به هم نزدیک هستند، اما تفاوت ظریفی دارند. استحکام تسلیم نقطهای است که در آن تغییر شکل پلاستیک آغاز میشود (معمولاً با ۰.۲ درصد تغییر طول ماندگار تعریف میشود)، در حالی که بار گواه یک مقدار تنش تعریف شده در استاندارد است که قطعه باید بدون هیچگونه تغییر شکل دائمی مشهود (یا با تغییر شکلی بسیار ناچیز در حد خطای اندازهگیری) آن را تحمل کند. بار گواه در واقع یک معیار "قبول/رد" صنعتی است، در حالی که استحکام تسلیم یک خاصیت ذاتی ماده است که از طریق تست کشش مخرب به دست میآید.
نقش در ردهبندی کلاسهای مقاومتی
در استانداردهایی مانند ISO 898 یا ASTM A194، کلاسهای مقاومتی پیچ و مهرهها (مانند 8.8، 10.9 یا 12.9) بر اساس توانایی آنها در تحمل بارهای مشخص تعریف میشوند. آزمون بار گواه آزمونی است که مستقیماً این ردهبندی را تایید میکند. برای مثال، زمانی که یک پیچ با گرید 10.9 تولید میشود، باید بتواند بار گواه متناسب با آن گرید را تحمل کند. اگر قطعهای در این آزمون مردود شود، به این معنی است که عملیات حرارتی (کوئنچ و تمپر) به درستی انجام نشده یا آلیاژ پایه دارای ناخالصی و عیوب ساختاری است.
تجهیزات و ابزارهای دقیق برای انجام آزمون
اجرای صحیح آزمون بار گواه نیازمند استفاده از تجهیزات پیشرفته و کالیبره شده است، زیرا دقت در اعمال نیرو و اندازهگیری تغییرات ابعادی حرف اول را میزند. ابزار اصلی برای انجام این تست، دستگاههای تست کشش یونیورسال (Universal Testing Machines - UTM) هستند که قابلیت اعمال نیروهای کششی یا فشاری بسیار زیاد را با نرخ بارگذاری کنترل شده دارند. این دستگاهها مجهز به فکها و نگهدارندههای (Fixtures) مخصوصی هستند که متناسب با هندسه قطعه (مثلاً رزوه پیچ یا سطح نشیمنگاه مهره) طراحی شدهاند تا نیرو را به صورت محوری و بدون ایجاد گشتاور خمشی اعمال کنند. اعمال نیروی خارج از مرکز میتواند نتایج آزمون را کاملاً بی اعتبار کند.
علاوه بر دستگاه اعمال نیرو، ابزارهای اندازهگیری دقیق نقش حیاتی در تعیین نتیجه آزمون دارند. برای اندازهگیری تغییر طول در پیچها قبل و بعد از اعمال بار، از میکرومترهای مخصوص با سندانهای کروی یا فلت، کولیسهای دیجیتال با دقت بالا و یا دستگاههای اندازهگیری لیزری استفاده میشود. در روشهای پیشرفتهتر و برای پایش لحظهای، از اکستنسومترها (Extensometers) استفاده میشود که مستقیماً روی بدنه نمونه نصب شده و تغییر طول را در حین بارگذاری با دقت میکرون ثبت میکنند. کالیبراسیون دورهای این تجهیزات طبق استانداردهایی مانند ISO 7500-1 برای اطمینان از صحت دادهها الزامی است.
فکها و فیکسچرهای تخصصی
یکی از چالشهای اصلی در آزمون بار گواه، نحوه گرفتن قطعه است. برای پیچها، فیکسچرها باید دارای رزوههای داخلی سختکاری شده باشند تا در حین اعمال بارهای سنگین، خودِ فیکسچر دچار تغییر شکل نشود. همچنین باید اطمینان حاصل شود که تعداد رزوههای درگیر کافی است تا از کنده شدن رزوهها (Stripping) جلوگیری شود، مگر اینکه هدف آزمون بررسی استحکام رزوه باشد. برای مهرهها، از مندرلهای (Mandrel) رزوه شده سختکاری شده استفاده میشود که باید مقاومت بسیار بالاتری نسبت به مهره تحت آزمون داشته باشند.
سیستمهای دادهبرداری و کنترل
دستگاههای مدرن مجهز به نرمافزارهای پیشرفتهای هستند که نمودار نیرو-زمان یا نیرو-جابجایی را به صورت آنی رسم میکنند. این سیستمها باید قادر باشند نرخ بارگذاری را مطابق با استاندارد (مثلاً عدم تجاوز از یک سرعت خاص برای جلوگیری از اثرات نرخ کرنش) کنترل کنند. همچنین سیستم باید بتواند بار را برای مدت زمان مشخصی (مثلاً ۱۰ ثانیه) در مقدار هدف ثابت نگه دارد. پایداری سیستم هیدرولیک یا سروو-الکتریک دستگاه در این مرحله بسیار مهم است، زیرا هرگونه افت فشار منجر به کاهش بار اعمالی و نامعتبر شدن آزمون میشود.
تحلیل تخصصی بار گواه پیچ و متدولوژی اجرا
زمانی که صحبت از بار گواه پیچ میشود، تمرکز اصلی بر روی مقاومت کششی ساقه پیچ و توانایی رزوهها در انتقال نیرو بدون تغییر طول دائمی است. روش اجرای این آزمون برای پیچها دارای جزئیات بسیار دقیقی است که در استانداردهایی مانند ASTM F606 یا ISO 898-1 تشریح شده است. فرآیند معمولاً با اندازهگیری دقیق طول کل پیچ یا طول مشخصی از آن شروع میشود. برای افزایش دقت، معمولاً دو انتهای پیچ سنگزنی شده یا دارای سوراخهای مرکزی (Center holes) هستند تا نوکهای اندازهگیری میکرومتر در محل ثابتی قرار گیرند. این اندازهگیری اولیه به عنوان مبنای مقایسه (Reference Length) ثبت میشود.
پس از اندازهگیری اولیه، پیچ در دستگاه کشش بسته میشود و بار محوری معادل بار گواه تعیین شده در استاندارد به آن اعمال میگردد. نکته بسیار مهم در اینجا زمان توقف بار است. بار باید برای مدت زمان مشخصی (معمولاً ۱۰ ثانیه) روی پیچ اعمال شود تا اطمینان حاصل شود که خزش یا استراحت تنش (Stress Relaxation) آنی رخ نمیدهد و ساختار ماده به تعادل میرسد. پس از سپری شدن این زمان، بار برداشته میشود و طول پیچ مجدداً اندازهگیری میشود. اگر افزایش طول پیچ پس از باربرداری از حد مجاز مشخص شده در استاندارد (که معمولاً بسیار ناچیز و در حد خطای اندازهگیری، مثلاً ۰.۰۰۰۵ اینچ یا ۱۲.۵ میکرون است) بیشتر باشد، پیچ مردود تلقی میشود.
اثرات متالورژیکی بر بار گواه پیچ
موفقیت یک پیچ در آزمون بار گواه به شدت به ریزساختار متالورژیکی آن وابسته است. پیچهای گرید بالا معمولاً از فولادهای کمآلیاژ یا کربن متوسط ساخته میشوند که تحت عملیات حرارتی کوئنچ و تمپر قرار گرفتهاند. اگر دمای تمپرینگ بیش از حد بالا باشد، استحکام تسلیم کاهش یافته و پیچ در آزمون بار گواه دچار تغییر طول میشود. از سوی دیگر، اگر ناخالصیهای غیرفلزی (Inclusions) در مرز دانهها وجود داشته باشد، ممکن است قبل از رسیدن به بار گواه، ترکهای ریز ایجاد شده و منجر به شکست زودرس شود. بنابراین، بار گواه پیچ یک شاخص غیرمستقیم اما قدرتمند برای ارزیابی کیفیت فرآیند تولید فولاد و عملیات حرارتی آن است.
تأثیر طول رزوه درگیر
در آزمون بار گواه پیچ، تعداد رزوههایی که با مهره یا فیکسچر درگیر هستند (Grip Length) اهمیت دارد. طبق استاندارد، معمولاً باید تعدادی رزوه آزاد (غیر درگیر) تحت فشار باشند. دلیل این امر این است که توزیع تنش در رزوهها یکنواخت نیست و بیشترین تمرکز تنش معمولاً در اولین رزوه درگیر و ناحیه انتقال ساقه به گل پیچ رخ میدهد. آزمون باید به گونهای طراحی شود که بحرانیترین مقطع پیچ تحت حداکثر تنش قرار گیرد. اگر طول آزاد رزوهها کمتر از حد استاندارد باشد، سختی ظاهری اتصال افزایش یافته و نتایج آزمون ممکن است گمراهکننده باشد.
تحلیل تخصصی بار گواه مهره و پارامترهای استخراجی
آزمون بار گواه مهره از نظر ماهیت و هدف با آزمون پیچ تفاوتهای اساسی دارد. در حالی که در پیچ نگران تغییر طول هستیم، در مهره نگرانی اصلی "کنده شدن رزوهها" (Thread Stripping) یا شکست دیواره مهره است. مهرهها معمولاً به گونهای طراحی میشوند که استحکام بار گواه آنها کمی بیشتر از استحکام نهایی پیچ همرده خود باشد. این فلسفه طراحی به این دلیل است که در یک اتصال، شکستن پیچ (که قابل مشاهده است) بر بریده شدن رزوههای مهره (که ممکن است پنهان بماند و تشخیص آن دشوارتر است) ترجیح داده میشود. آزمون بار گواه مهره برای تایید این قابلیت طراحی شده است.
در این آزمون، مهره روی یک مندرل (Mandrel) رزوه شده سختکاری شده بسته میشود و تحت بار محوری کششی قرار میگیرد. مندرل باید دارای سختی و استحکام بسیار بالایی باشد تا در حین آزمون تغییر شکل ندهد و تنها مهره تحت آزمایش قرار گیرد. بار اعمال شده باید به مدت ۱۰ ثانیه نگه داشته شود. معیار قبولی در این آزمون متفاوت است: مهره باید بتواند بار وارده را بدون شکستن یا کنده شدن رزوهها تحمل کند و مهمتر از آن، پس از برداشته شدن بار، مهره باید با نیروی دست (و در صورت نیاز با استفاده از آچار کوچک با گشتاور محدود) از روی مندرل باز شود. اگر رزوهها آنقدر تغییر شکل داده باشند که مهره باز نشود، قطعه مردود است.
توزیع تنش در مهره و نقش ارتفاع
یکی از پارامترهای کلیدی که در آزمون بار گواه مهره خود را نشان میدهد، تأثیر ارتفاع مهره بر تحمل بار است. تنش در رزوههای مهره به صورت یکنواخت توزیع نمیشود؛ اولین رزوه در سمت سطح نشیمنگاه بیشترین بار را تحمل میکند و رزوههای بالایی سهم کمتری دارند. اگر ارتفاع مهره کم باشد یا کیفیت رزوهها مناسب نباشد، تمرکز تنش منجر به برش برشی (Shear Failure) در رزوهها میشود. آزمون بار گواه به خوبی نشان میدهد که آیا ارتفاع مؤثر مهره و کیفیت پروفیل رزوهها برای تحمل بار طراحی کافی است یا خیر.
گشاد شدگی قطری (Dilation)
علاوه بر کنده شدن رزوه، یکی دیگر از پارامترهایی که گاهی (مخصوصاً در مهرههای خاص یا دیواره نازک) در حین آزمون بار گواه بررسی میشود، گشاد شدگی قطری مهره است. تحت بارهای سنگین، نیروی شعاعی (Radial Force) ناشی از زاویه رزوهها تمایل دارد مهره را باز کند. اگر دیواره مهره ضعیف باشد، قطر آن افزایش یافته و درگیری رزوهها کاهش مییابد که در نهایت منجر به لغزش مهره میشود. آزمون بار گواه توانایی سنجش مقاومت مهره در برابر این تغییر شکل شعاعی را نیز دارا میباشد.
اهمیت استراتژیک و دلایل حیاتی انجام آزمون
پرسش مهمی که مطرح میشود این است که چرا با وجود هزینهبر بودن و زمانبر بودن، آزمون بار گواه در بسیاری از پروژهها الزامی است؟ پاسخ در "مدیریت ریسک" و "قابلیت اطمینان" نهفته است. در صنایعی مانند ساختمانسازی (سازه فلزی)، پلسازی و صنایع نفت و گاز، اتصالات پیچ و مهرهای نقاط بحرانی سازه هستند. شکست یک پیچ در یک فلنج فشار قوی یا در یک اتصال تیر-ستون میتواند منجر به خسارات جانی و مالی جبرانناپذیری شود. آزمون بار گواه به عنوان یک فیلتر نهایی عمل میکند که از ورود قطعات معیوب با خواص مکانیکی پایینتر از حد استاندارد به چرخه نصب جلوگیری میکند.
علاوه بر ایمنی، این آزمون اطلاعات ارزشمندی برای تولیدکنندگان فراهم میکند. نتایج آزمون بار گواه بازخورد مستقیمی از کیفیت مواد اولیه (Wire rod) و فرآیندهای تولید (مانند فورج سرد یا گرم و عملیات حرارتی) ارائه میدهد. اگر یک بچ (Batch) تولیدی در آزمون بار گواه مردود شود، تولیدکننده میتواند سریعاً متوجه اشکال در کوره عملیات حرارتی یا تغییر در ترکیب شیمیایی مواد اولیه شود. بنابراین، این آزمون ابزاری برای کنترل فرآیند آماری (SPC) نیز محسوب میشود.
تایید انطباق با استانداردها
بسیاری از قراردادهای بینالمللی و بازرسیهای شخص ثالث (Third-Party Inspections) انجام آزمون بار گواه را به عنوان بخشی از مدارک تحویل کالا (MTC) الزامی میدانند. بدون ارائه گواهینامهای که نشاندهنده قبولی محصول در آزمون بار گواه باشد، استفاده از قطعات در پروژههای حساس ممنوع است. این آزمون زبان مشترک بین خریدار و فروشنده برای تایید کیفیت مکانیکی محصول است و از دعاوی حقوقی ناشی از خرابی قطعات در آینده جلوگیری میکند.
تشخیص عیوب پنهان
برخی از عیوب متالورژیکی مانند کربنزدایی (Decarburization) سطحی در رزوهها، با بازرسی چشمی یا حتی تستهای سختیسنجی معمولی (که معمولاً روی سطح صاف یا مغز پیچ انجام میشود) قابل تشخیص نیستند. اما همین عیوب باعث کاهش شدید ظرفیت باربری رزوه میشوند. آزمون بار گواه با اعمال بار واقعی به کل سیستم رزوه، این ضعفهای پنهان را آشکار میسازد. اگر رزوهها دچار کربنزدایی شده باشند، در آزمون بار گواه (به ویژه در آزمون کنده شدن رزوه مهره) خیلی زودتر از حد انتظار دچار شکست میشوند.
مقایسه پارامترهای فنی در آزمونهای مخرب و غیرمخرب
برای درک بهتر جایگاه آزمون بار گواه، مقایسه آن با آزمون کشش نهایی (Tensile Test) در قالب یک جدول ساختاریافته بسیار روشنگر خواهد بود. این مقایسه نشان میدهد که هر آزمون چه اطلاعاتی را در اختیار مهندسان قرار میدهد و چرا وجود هر دو در استانداردهای محصول ضروری است.
| ویژگی / نوع آزمون | آزمون بار گواه (Proof Load) | آزمون کشش نهایی (Ultimate Tensile Strength) |
|---|---|---|
| ماهیت آزمون | معمولاً غیرمخرب (در صورت قبولی قطعه) | مخرب (قطعه حتماً میشکند) |
| هدف اصلی | تایید عدم تغییر شکل دائم تحت بار کاری | تعیین حداکثر نیروی قابل تحمل قبل از شکست |
| پارامتر خروجی | نتیجه کیفی (قبول/رد) بر اساس تغییر طول | مقادیر کمی (استحکام کششی، تسلیم، درصد ازیاد طول) |
| وضعیت قطعه پس از تست | قابل استفاده (در صورت سلامت کامل و تایید استاندارد) | غیر قابل استفاده (اسقاطی) |
| تمرکز فنی | مرز ناحیه الاستیک و پلاستیک | رفتار پلاستیک و نقطه شکست |
| هزینه نسبی | کمتر (به دلیل حفظ قطعه در برخی موارد) | بیشتر (به دلیل از بین رفتن نمونه) |
این جدول به وضوح نشان میدهد که آزمون بار گواه بر روی تضمین عملکرد در محدوده ایمن تمرکز دارد، در حالی که آزمون کشش نهایی ظرفیت نهایی ماده را میسنجد. در بازرسیهای نمونهبرداری (Sampling Inspection)، معمولاً تعداد بیشتری قطعه تحت آزمون بار گواه قرار میگیرند (چون سریعتر و کمهزینهتر است و قطعات سالم میمانند) و تعداد کمتری برای آزمون کشش نهایی تخریب میشوند.
استانداردهای مرجع و الزامات قانونی
انجام آزمون بار گواه بدون رعایت دقیق استانداردهای بینالمللی فاقد اعتبار است. مهمترین استانداردهایی که در سطح جهانی برای این آزمون مورد استفاده قرار میگیرند عبارتند از:
- ASTM A370: روشهای استاندارد و تعاریف برای آزمایش مکانیکی محصولات فولادی.
- ASTM F606 / F606M: روشهای تست استاندارد برای تعیین خواص مکانیکی بستها، واشرها و پرچهای رزوه شده داخلی و خارجی.
- ISO 898-1: خواص مکانیکی اتصالات ساخته شده از فولاد کربنی و آلیاژی - قسمت 1: پیچها، پیچهای دوسر و استادبولتها.
- ISO 898-2: خواص مکانیکی اتصالات - قسمت 2: مهرهها با مقادیر بار گواه مشخص.
این استانداردها جداول دقیقی را ارائه میدهند که بر اساس سایز پیچ (قطر و گام رزوه) و کلاس مقاومتی، مقدار دقیق نیروی بار گواه (بر حسب کیلو نیوتن یا پوند) و تنش معادل آن را مشخص کردهاند. هرگونه انحراف از سرعت بارگذاری، زمان نگهداری بار یا روش اندازهگیری ذکر شده در این استانداردها، نتایج را باطل میکند. رعایت این استانداردها برای آزمایشگاههای همکار استاندارد و واحدهای کنترل کیفیت الزامی است.
محاسبه سطح تنش بار گواه
یکی از نکات فنی در استانداردها، نحوه محاسبه "سطح تنش" (Stress Area) است. از آنجایی که پیچ یک استوانه کامل نیست و دارای رزوه است، سطح مقطع آن در همه جا یکسان نیست. استانداردها فرمولهای خاصی برای محاسبه سطح مقطع موثر تنش ($A_s$) ارائه میدهند که چیزی مابین قطر کوچک (Root diameter) و قطر گام (Pitch diameter) است. بار گواه با ضرب کردن تنش بار گواه (تعریف شده برای هر گرید) در این سطح مقطع موثر محاسبه میشود. درک این محاسبه برای مهندسان طراح بسیار مهم است تا بدانند پیچ دقیقاً چه نیرویی را تحمل میکند.
نتیجهگیری
آزمون بار گواه، بیش از آنکه یک رویه اداری یا یک تست ساده آزمایشگاهی باشد، سنگ بنای اعتماد در مهندسی سازه و مکانیک است. این آزمون با شبیهسازی دقیقترین و سختگیرانهترین شرایط بارگذاری که یک اتصال ممکن است در محدوده الاستیک خود تجربه کند، تضمین میکند که پیچها و مهرهها فراتر از ظاهر فلزی خود، دارای خواص مکانیکی لازم برای حفظ یکپارچگی سازه هستند. با تفکیک دقیق بین رفتار الاستیک و پلاستیک و تمرکز بر عدم تغییر شکل دائم، آزمون بار گواه (Proof Load) به عنوان نگهبانی مطمئن در برابر شکستهای ناگهانی و فاجعهبار عمل میکند.
برای متخصصان این حوزه، تسلط بر مفاهیم بار گواه پیچ و بار گواه مهره، شناخت تجهیزات دقیق اندازهگیری و توانایی تفسیر نتایج بر اساس استانداردهای ASTM و ISO، مهارتی کلیدی محسوب میشود. در دنیایی که ایمنی و کیفیت حرف اول را میزند، این آزمون پل ارتباطی میان تئوری مقاومت مصالح و کاربرد عملی قطعات صنعتی است. نادیده گرفتن یا انجام غیردقیق این آزمون، به منزله پذیرش ریسکهای غیرقابل کنترلی است که میتواند اعتبار یک پروژه مهندسی را به کلی زیر سوال ببرد. بنابراین، سرمایهگذاری بر روی تجهیزات دقیق و آموزش پرسنل برای اجرای صحیح آزمون بار گواه، سرمایهگذاری مستقیم بر روی ایمنی و پایداری زیرساختهای صنعتی است.